داستانی از یک زندگی

امشب برای بدرقه رفیق عزیزی که عازم سرزمین وحی بود به فرودگاه رفته بودم.. به خاطر حضور تعداد نسبتا زیاد بدرقه کنندگان جوانانی که عازم عمره دانشجویی بودندشلوغی و ازدحامی عجیب به وجود آمده بود...
حس زیبایی است که در این دوره زندگی پا به سرزمینی بگذاری که روزگاری پیامبری چون محمد(ص) در آن می زیسته و بزرگ مردی چون علی(ع) پای بر خاکش نهاده و آسمانش پروازگه جبرائیل بوده است..و من امشب از سید،دوست وهم دانشگاهی ام خواستم که این شب جمعه،آنگاه که در مدینه,نوای ملکوتی دعای کمیل زائران با غربت بقیع در هم می آمیزد برایم دعا کند...
پی نوشت:این یکی دو هفته آخیر مسائل و مشکلاتی در سر کار پیش آمده که بد جور همه ما رادرگیر خودش وکرده و من هم که هر چه سعی می کنم نمی توانم ساده از کنار مسائل بگذرم چاره ای جز حرص خوردن ندارم!!حتما در مورد این وقایع که فکر می کنم خودداستانی مفصل بشود خواهم نوشت..البته زمانی که آبها از آسیاب بیافتد!
-امروز خیلی راحت داشتم یک سوتی 100هزار تومانی می دادم!اگر دقت و توجه همکارم نبود احتمالا من تمام امشب را مجبور بودم بیاندایشم!به هر آنچه که فکر کنید!بی ربط و باربط....
-چندروز پیش وبلاگم هم یک ساله شد،قبلا تصمیم داشتم که به مناسبت سالروزتولد این حیاط خلوت دنیای مجازی ام پست ویژه ای بنویسم اما وقتی یادم آمد که ده روزی از این ماجرا گذشته بود!
- همین الان پیامک دوستم رسید:من سوار هواپیما شدم،بای....